પ્રકરણ ૩ :સૂરાગ : એક ષડયંત્રની શરૂઆત

પ્રકરણ ૩ :સૂરાગ : એક ષડયંત્રની શરૂઆત

“ચારેબાજુ જોયું તો ઘોર અંધારૂ ફેલાયું છે, 

સૂરાગની બધી કડીઓ નીચે એક સત્ય છુપાયું છે.”

બીજી બાજુ પોલીસ સ્ટેશનમાં અર્પણ ઈન્સપેકટર જાડેજાની સામે બેઠો હતો. 

"આટલી બધી નફરત કે પોતાના પપ્પાનું સીધું ખૂન જ કરી નાખ્યું..?"

ઇન્સ્પેક્ટર જાડેજાએ પ્રશ્ન કર્યો. 

"પોસ્ટ મોર્ટમ રિપોર્ટ જોઈ શકો છો કે મૃત્યુ હાર્ટ એટેકથી થયું છે. પ્રમાણ વગર મારા પર ખૂનનો આરોપ ના મૂકો..!"

સ્પષ્ટ શબ્દોમાં અર્પણ બોલ્યો. 

"તો પછી એ રાતે તમારા પપ્પાની તરફ પિસ્તોલ તાકવાની જરૂર કેમ પડી હતી? કારણ કે મનસૂબો તો એમને ખતમ કરવાનો જ તમારો હતો..!"

ઈન્સપેકટર જાડેજાએ ઘટસ્ફોટ કર્યો. 

"એ બધું તમને કઈ રીતેખબર?"

ગૂંચવાતા ભાવે અર્પણ બોલ્યો. 

"આ તમામ ઘટના રાત્રે તમારા વિશ્વાસુ નોકર રામજીકાકા ની સામે જ બનેલી છે, કદાચ તમે દારૂના નશામાં એટલા ડૂબેલા હતા કે તમને યાદ પણ નહીં હોય..!"

કડકાઈથી જાડેજા બોલ્યા. 

"મને માફ કરી દો સર, મને ગુસ્સો આવી ગયો હતો. 

હું નફરત કરું છું મારા બાપને કબૂલું છું એ વાતને. 

પણ એમનું ખૂન મેં નથી કર્યું. ભલે એમણે ઘણું ખોટું કર્યું પણ એમનો જ વિનાશ કરૂ એટલો નપાવટ હું નથી જ. "

ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડતા અર્પણ બોલ્યો.

ઇન્સ્પેક્ટર જાડેજાને કોણ જાણે કેમ પણ અર્પણની વાત માં એક સત્ય દેખાયું. 

"નફરતનું કંઈ ખાસ કારણ? "

જાડેજાએ શાંતિથી પૂછ્યું. 

"એક છોકરીને પ્રેમ કરતો હતો સર, અન્વેષી નામ છે એનું.

 ખેત મજૂર ની દીકરી હતી, પપ્પાને વાત પણ કરી. પણ એમણે ધસીને ના પાડી દીધી.

ઉલટું મારા હાથે એક પત્ર લખાવ્યો કે હું એની સાથે મેરેજ કરવા નથી માગતો અને મને ધમકી આપી કે જો એની સાથે લગ્ન કરીશ કે એને મળવાની કોશિશ પણ કરીશ તો તેઓ અન્વેષીનું ખૂન કરાવી દેશે. 

એમણે અન્વેષીના નજર અને દિલ બંનેમાંથી મને નીચો કરી દીધો. ગુસ્સો તો બહુ જ હતો મારા બાપ પર મને પણ અન્વેષીના જીવથી વધારે કંઈ ન હતું.

તમે કિધુ ને કે કદાચ હું નશામાં હોઈશ.

અન્વેષીથી દૂર થયો ત્યારથી જ તમામ પ્રકારના નશાનો હું આદી બન્યો. 

જ્યારે પિસ્તોલ પપ્પાની સામે ઉગામી ત્યારે દારૂ મારા માથે ચડેલો હતો સર..!"

ઈન્સપેકટર જાડેજાને અર્પણની વાતમાં થોડા સત્યની મહેક આવી. 

વધુ માહિતી સુધી પહોંચવા તેમણે અન્વેષીના ઘરે જવાનું નક્કી કર્યુ. 

ગોરી સાહેબના મ્રુત્યુ ના ૧ સપ્તાહ બાદ, 

સાંજના આઠ વાગ્યાનો સમય, 

"હું ઇન્સ્પેક્ટર જાડેજા, 

ચંદ્રકાંત ગોરીના રહસ્યમય મૃત્યુના વિષયમાં તમારા જોડે વાત કરવા આવ્યો છું. "

"હા સર, બોલોને. શું પૂછવું છે તમારે? "

છબીલ કાકા બોલ્યા. 

"જુઓ મને ગોળ ગોળ વાત કરવી પસંદ જ નથી, 

સીધો જ સવાલ પૂછીશ, 

અન્વેષી શું તમે અર્પણને પ્રેમ કરો છો? "

"કરતી હતી સર, પણ હવે નફરત સિવાય કશું જ નથી...!"

અન્વેષીએ ત્વરિત જવાબ આપ્યો.

 

"અર્પણ નું કહેવું એમ છે કે ચંદ્રકાંત ગોરીએ તેને એવી ધમકી આપેલી કે જો એ તમારી સાથે લગ્ન કરશે તો ગોરી સાહેબ તમારું કાસળ કઢાવી નાખશે."

આ સાંભળી અન્વેષી ૨ મિનિટ માટે ચૂપ રહી,પછી મોટે મોટેથી હસવા લાગી અને બોલી, 

"તમને ઉલ્લુ બનાવે છે સાહેબ.!"

"શબ્દો થોડા સંભાળીને બોલો મેડમ, તમે ઇન્સ્પેક્ટર જોડે વાત કરી રહ્યા છો. "

ઇન્સ્પેક્ટર જાડેજાએ કડકાઈથી કહ્યું. 

"સોરી સર, પણ ગોરી અંકલ આવું કંઈ જ ના કરી શકે. ઉલટું તો એમણે તો મને ભણાવવા માટે આટલી મદદ કરી છે. આજે જર્નાલિઝમ કરીને હું જે ગર્વથી જીંદગી જીવુ છું એ એમની જ દેન છે. 

તેઓ મને ગામડેથી અમદાવાદમાં લાવ્યા. 

આટલું સારું મકાન લઈ આપ્યું. પપ્પાને પણ અમદાવાદ શિફ્ટ કરાયા. અમારી એક નવી જિંદગીની શરૂઆત કરાવી. મારા અને અર્પણના લગ્ન માટે કદાચ તેઓ માની પણ જાત. અર્પણે જે પત્રની વાત કરી રહ્યો છે, એ છે મારી પાસે.

અને મને નથી લાગતું કે ગોરી અંકલે બળજબરીથી એની જોડે કંઈ પણ લખાવ્યું હોય, 

તેણે એક મોટી વાત મારાથી છૂપાવી હતી કે તેને કોઈ વ્યસન નથી. વાસ્તવિકતામાં તમામ નાના મોટા ડ્રગ્સનો તે વ્યસની હતો. તેની આ વાત માટે તો ગોરી અંકલ પણ હંમેશા ચિંતામાં રહેતા. એને રિમાન્ડમાં લો સર, એ કંઈક તો છૂપાવી રહ્યો છે તમારી જોડે. "

કેસ ગૂંચવાઈ રહ્યો હતો. 

કોણ સાચું, કોણ ખોટું એનો તાગ કાઢવો મુશ્કેલીભર્યો હતો. 

ઈન્સપેકટર જાડેજાએ આખા કેસની સઘન તપાસ કરવાનું શરૂ કર્યું. 

એક રાત્રે ફોરેન્સિક લેબના અધિક્ષક ડૉ. અશોકકુમાર સાથે બેસીને તેઓ વિચારે ચઢ્યા. 

"કોઈ જ વસ્તુ શંકાસ્પદ નથી લાગતી તમને ડૉક્ટર કુમાર.?"

આશાભરી નજરે ઈન્સપેકટર જાડેજા બોલ્યા. 

"બધી જ વસ્તુઓ બરાબર છે. કોઈ જ પ્રકારનું પોઈઝન કોઈ જ વસ્તુમાં હોય એવું જણાતું નથી. બધા જ પુરાવાને ઈન્સપેકટર જાડેજા ઉડતી નજરે જોઈ રહ્યા હતા. અચાનક એમનું ધ્યાન એક વસ્તુ પર પડ્યું ,

" આ બ્લેંકેન્ટને (ધાબળો) કેમ અહીં રાખ્યો છે ડોક્ટર કુમાર..?"

ઈન્સપેકટર જાડેજાએ સવાલ કર્યો. 

"ચંદ્રકાંત ગોરીની ડેડબોડીની આજુબાજુ રહેલી તમામ વસ્તુઓ અમે પુરાવા તરીકે લાવ્યા હતા. તમને નવાઈ લાગશે સર પણ આ કંઈ સાદો ધાબળો નથી, 

બહુ ખુશ્બુદાર બ્લેંકેન્ટ છે. તપાસ કરતાં જાણવા મળ્યું કે તેમાં "બ્લ્યુ દે ચેનલ"નામનું પરફ્યુમ છાંટવામાં આવ્યું છે. "

ડૉ. કુમારે ઘટસ્ફોટ કર્યો. 

ઇન્સ્પેક્ટર જાડેજા ના મગજ માં અચાનક સવાલોની વર્ષા શરૂ થઈ.

ધાબળામાં પર્ફ્યુમ કોઈ કેમ છાંટે? આ આદત સમજવી થોડી અઘરી હતી. જાડેજાને આ પર્ફ્યુમ વાળી વાત સામાન્ય ના લાગી.. 

એ પર્ફ્યુમની બોટલ જાડેજાના મગજમાં ઘૂસી ગઈ હતી. ઘરના સદસ્યો અને તેમના મિત્રો સાથેની પૂછપરછમાં તેમને એટલું તો જાણ થઈ ગયું કે ગોરી સાહેબને પર્ફ્યુમની સુગંધનુ કોઈ એવું પાગલપન ન હતું. 

"બ્લ્યુ દે ચેનલ" પર્ફ્યુમ અમદાવાદમાં જેટલી પણ દુકાનોમાં મળે છે તેમાં જાડેજાએ તપાસ કરાવી, 

તપાસમાં જાણવા મળ્યું કે, ૬ મહિના પહેલાં અર્પણે ગોરી સાહેબને ગિફ્ટમાં આપેલું હતું. શંકાની સોય ફરી ફરીને અર્પણ તરફ જ જઈ રહી હતી. 

"તમે ગોરી સાહેબને કોઈ પર્ફ્યુમની ગિફ્ટ આપી હતી?"

ઈન્સપેકટર જાડેજાએ સીધો સવાલ કર્યો. 

"હા, ૬ મહિના પહેલાં, બ્લ્યુ દે ચેનલ નામ હતું એનું, એમની બર્થ ડે હતી એટલે અમસ્તુ જ આપેલું, એનું તો બિલ પણ મેં સાચવી રાખ્યું છે. "

અર્પણે સહજતાથી જવાબ આપ્યો. 

ઈન્સપેકટર જાડેજાને ગોરી સાહેબના રૂમમાંથી એ પર્ફ્યુમની બૉટલ પણ મળી ગઈ. એ લઈને તેવો સીધા ડૉ. કુમારને મળવા પહોંચ્યા. 

"પર્ફ્યુમમા કંઈ પણ શંકાસ્પદ વસ્તુના ટ્રેસ મળે છે, કુમાર? "

આશાભરી નજરોથી ઈન્સપેકટર જાડેજા બોલ્યા. 

"ના સર, નોર્મલ પર્ફ્યુમ જ છે. "

એક નિસાસા સાથે ડૉ. કુમાર બોલ્યા. 

"એવું લાગે છે કે જાણે બધા જ પુરાવા મારી સામે છે, ગુનેગાર પણ જાણે કે મારી સામે છે, પણ કોઈ કડીઓ જોડાતી જ નથી. "

અવાજમાં ભારે દુ:ખ સાથે જાડેજા બોલ્યા. 

"સર, તમે બધા કેસ તમારી લાઈફમાં સોલ્વ કર્યા છે, મને વિશ્વાસ છે કે કંઈક સૂરાગ તો મળશે જ."

ડૉ. કુમાર આશ્વાસન આપતા બોલ્યા. 

રાત્રે ઈન્સપેકટર જાડેજા સાબરમતીના કિનારે રિવરફ્રન્ટ જોડે ઉભા હોય છે. 

શાંત વહેતા નદીના પાણીમાં ઈન્સપેકટર જાડેજા એકીટશે જોઈ રહ્યા હતા. કેસની સાથે સંકળાયેલા તમામ લોકોના ચહેરા નદીના પાણીમાં તેમને દેખાયા.

અચાનક એમનું મન એક જગ્યાએ અટક્યું, 

બધી જ જગ્યાએ તપાસ થઈ ગઈ હતી, 

બસ બાકી હતી એક જ જગ્યા, 'ધોલપુર'.

બીજા દિવસે ઈન્સપેકટર જાડેજાએ જીપ ધોલપુર ગામ તરફ જવા ઉપાડી. 

ખરેખર કુદરતી સુંદરતાથી મઢેલું ગામ હતું ધોલપુર, 

થોડીક ક્ષણો માટે તો ઈન્સપેકટર જાડેજા પણ ભૂલી ગયા કે તેવો એક ખૂનની તપાસ માટે આવ્યા છે. 

ચંદ્રકાન્ત ગોરીના ઘરની આસપાસના જમીનદારો જોડે જાડેજાએ સઘળી તપાસ કરી. પણ કંઈ ખાસ નવી માહિતી મળી નહીં. 

નદીના કિનારે ફરતા ફરતા ઈન્સપેકટર જાડેજા ગોરી સાહેબના ખેતરોમાં લટાર મારવા નીકળ્યા. 

"એક અનોખી શાંતિ છે આ ખેતરોમાં, અમદાવાદમાં આવી શાંતિ કદી ના મળે..! "

જાડેજાએ ખિસ્સામાંથી સિગારેટ કાઢીને ઉંડો કસ લેતા કહ્યું. 

"સાચી વાત છે તમારી સાહેબ"

ગોરી સાહેબની જમીનોના નવા રખેવાળ રૂપેશે કહ્યું. 

છબીલ કાકાના અમદાવાદ ગયા બાદ ગોરી સાહેબની જમીન સાચવવાની જવાબદારી તેમના ભાઈ રૂપેશના માથે આવી. 

"છબીલ કાકા અમદાવાદ કેમ ગયા? "

જાડેજાએ પૂછયું. 

"અન્વેષીના ભણતર કાજ સાહેબ, છોડી સારું ભણતી તી તો એના ભાગ ઉઘાડવા હાટું ગોરી સાહેબ એને અમદાવાદ લઈ ગયા, રેવા હાટું ઘર કર દીધું, 

છબીલભઈ છોરીને હાચવવા માટે આ જમીનો છોડીને ગયા.! "

રૂપેશ બોલ્યો. 

સિગારેટના કશ લેતા લેતા ઈન્સપેકટર જાડેજાએ હકારમાં માથું હલાવ્યું. 

અચાનક તેમનું ધ્યાન ખેતરના એક ખૂણા પર ગયું. 

કોઈક અલગ જાતની વનસ્પતિના છોડ ત્યાં ઉગ્યાં હતા. 

"આ છોડ શેનો છે? "

કુતૂહલતાથી જાડેજાએ પૂછયું. 

"ખબર નહીં સાહેબ, હું પણ અજાણ છું. ઘણી વાર તેના વિષે મેં છબીલ ભાઈને પૂછયું. 

હમેશાં તેઓ મારા આ સવાલને ટાળતા અને એટલું જ કહેતા કે કોઈક જંગલી વનસ્પતિ છે. "

રૂપેશે જવાબ આપ્યો. 

જાંબલી પાનવાળા આવા વિચિત્ર છોડને જોઈને ઈન્સપેકટર જાડેજા વિચારી રહ્યા હતા કે, 

"ક્યાંક તો આવો છોડ, આવા પાન અને આવા રાતા બીજ મે જોયેલા છે, પણ ક્યાં જોયા એ યાદ નથી આવતું. "

આ મનોમંથનની વચ્ચે રૂપેશે ઘટસ્ફોટ કર્યો, 

"હમણાં થોડાક મહિના પહેલા છબીલ કાકા અહીં આવેલા અને આમાંથી થોડા પાન અને બીજા લઈને અમદાવાદ લઈ ગયા હતા. "

આટલું સાંભળી ઈન્સપેકટર જાડેજાની  શંકા વધી કે એવું તો શું છે આ ફૂલોમાં? "

ફટાફટ એ છોડના પાન, નાજૂક ફૂલ અને થોડાક એ વનસ્પતિના બીજ લઈને તેવો અમદાવાદ તરફ આવા નીકળ્યા. 

રસ્તામાં આવતા તેમને એ પણ યાદ આવી ગયું કે આ પાન અને ફૂલ તેમણે ક્યાં જોયા હતા. 

ડૉ. કુમાર, નવા પુરાવા મળ્યા છે, તમે જલદી ક્લિનિક પહોંચો. 

લેબમાં એ ફૂલ અને બીજની તપાસ કરવામાં આવી.

એ કેમિકલનું નામ સાંભળીને જાડેજા અને ડૉ.કુમાર બંને ચોંકી ગયા. 

ક્રમશઃ

ડૉ. હેરત ઉદાવત.